The Man from Earth

Έρχεται ένα παλλικάρι, φίλος μου πανάθεμά τον, και μου λέει "Νταξ, δες την όπωσδήποτε, είναι απίστευτη ταινία, ταινιάρα, καταπληκτική και μαγευτική!" Παραξενεύομαι που ούτε την είχα ακούσει ποτέ μου, του το επισημαίνω λοιπόν και μου απαντά πως "είναι κουλτουριάρικη και "ψαγμένη" και ψιψιψωνάδικη, για να καταλάβεις διαδραματίζεται σε ένα δωμάτιο μόνο και είναι κάτι τύποι που μιλάνε μεταξύ τους".
"Για δες" σκέφτομαι. "Γι' αυτό δεν την έχω ακούσει, επειδή είναι "ψαγμένη" και κουλτουριάρικη. Άντε να τη δω..."
Δύο λέξεις: ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ. Δεν ξέρω τι καπνίζει ο φίλος μου, μα είναι σίγουρα παράνομο.
Η ταινία όντως είναι πολύ "ψαγμένη". Ξέρετε όμως αυτή τη λεπτή γραμμή που διαχωρίζει το ψαγμένο - ίσως παρανοϊκό ή ιδιοφυές, ένα από τα δύο - και το καλτ; Ε, αυτή η ταινία έχει διανύσει περίπου 5 έτη φωτός προς τη μεριά του καλτ, κατά την προσωπική μου άποψη. Ήθελα κυριολεκτικά να κλάψω τις 5 χαμένες μου ώρες, να θρηνήσω για το χαμένο χρόνο. Όχι, δεν κρατάει τόσο η ταινία, μα αφού τη δείτε (πράγμα το οποίο θα αποφύγετε να κάνετε, αλλά σιτ χάπενς), τόσο θα σας έχει φανεί.
Τα παρακάτω δεν είναι spoiler, μιας και η ταινία δίνει τη βασική υπόθεση σχετικά νωρίς.
Ένας καθηγητάς αν κατάλαβα καλά, προσκαλεί κάποιους ακαδημαϊκούς συναδέρφους στο εξοχικό του, επειδή αποφάσισε να φύγει για λίγα χρόνια σε κάποιου είδους προσωπική εσωτερική αναζήτηση, και θέλει να τους αποχαιρετήσει. Η ταινία διαδραματίζεται εκεί. Νομίζατε πως είναι επειδή είναι "ψαγμένη"; Εγώ πάλι νομίζω πως είναι επειδή δεν υπήρξε μπάτζετ. Ένιγουαιει, αρχίζουν και συζητάνε περί ανέμων και υδάτων, όταν ο εν λόγω καθηγητάς τους μιλάει για τον εαυτό του. Αν δεν το μαντέψατε έως τώρα (που πιθανότατα δεν το μαντέψατε, γιατί σας πρότειναν την ταινία ως κουλτουριάρικη, βλέπετε καθηγητές κτλ, περιμένετε "ψαγμένα" πράματα) ο κύριος καθηγητάς είναι 14000 χρόνων, ένας άνθρωπος των σπηλαίων. Νομίζετε πως μιλάω μεταφορικά ή κάτι τέτοιο; Όχι, αυτό ισχυρίζεται. Είναι 14000 ετών. Είναι ο Χαϊλάντερ, αλλά χωρίς τα σπαθιά και τα κουλ και τζίζυ πράματα. Είναι ένας κοινός υπεραιωνόβιος (και κάτι ψιλά) άνθρωπας. Και τώρα θα εξαφανιστεί για λίγο, μέχρι να ξεχαστεί το όνομά του και το πρόσωπό του και να προσπαθήσει να επανεμφανιστεί στον κόσμο μετά από καμιά δεκαετία. ΤΡΟΜΕΡΟ;
Ε μετά αρχίζει ένας ατελείωτος αγώνας του σεναριογράφου να βγάλει κάποιο πολύ εντυπωσιακό νόημα από αυτήν την βασική υπόθεση, πιθανότατα να θεωρεί ότι λέει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας (δεν το κάνει), ότι θίγει μεγάλα φιλοσοφικά ζητήματα (δεν το κάνει) όπως και θρησκευτικά ζητήματα (δεν το κάνει). Παράλληλα, έχουμε τον αγώνα του σκηνοθέτη να δώσει ζωή σε αυτό το δημιούργημα (πλάκα κάνω - τερατούργημα εννοώ), βάζοντας πολύ δύναμη στις σκηνές και βγάζοντας το λάδι 7-8 ηθοποιών, από τους οποίους αναγνώρισα μόνο τον έναν, ο οποίος έπαιζε νομίζω τον Candyman στην ομώνυμη ταινία. Επίπεδο.
Αρνούμαι να σχολιάσω κι άλλο, γιατί αγγίζω τα όρια της κακίας. Θα πω μόνο πως είναι η ταινία που με ενέπνευσε να κάνω αυτό το blog, γιατί είναι ντροπή να χάνουμε ώρες από τη ζωή μας για τέτοιες βλακείες και να μην βλέπουμε άλλα πιο ενδιαφέροντα πράγματα (ή να κάνουμε άλλα πιο ενδιαφέροντα πράματα).
Οικονομική κρίση λένε, το σέβομαι, δεν έχετε λεφτά να κάνετε μια ταινία, μην την κάνετε. Μην βάζετε 5 νομά σε ένα δωμά και περιμένετε να κάνετε και κάτι.
Μην τη δείτε, πραγματικά. Καθίστε για έναν καφέ με 5-6 φίλους σας και ξεκινήστε την εξής συζήτηση: "Ρε μ$#@%κες, σκεφτείτε να υπήρχε ένας τύπος που θα ζούσε 14000 χρόνια..."
Θα περάσετε πολύ καλύτερα, θα σαχλαμαρίσετε λίγο, και το θέμα θα είναι το ίδιο με αυτό της ταινίας. Και θα κρατήσει από 5'' ("Ναι, πλάκα θα είχε" - τέλος) έως μισή ώρα μέχρι να αρχίσετε να συζητάτε για βαμπίρ, Χαϊλάντερ και τον Μαθουσαλίξ.

Το περιεχόμενο της ανάρτησης είναι εντελώς υποκειμενικό και χιουμοριστικό. Μην τη δείτε όμως. Σοβαρά. Θα σας φάει την ψυχή.